Dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć.
Uruchomienie silnika.
Dwa, jeden.
Start.
32 minuty po prom kosmiczny opuścił wieżę startową.
Systemy sterowania włączone.
Napędy włączone. Silniki...
Sytuacja stabilna. Położenie 0,62.
Houston, oto...
Cola.
Lucy.
-Specjalistko. -Tak, jestem.
Czas kończyć.
Wracamy do domu.
Jeszcze kilka minut.
Kilka minut.
Przyjąłem, Houston.
Zejście na orbitę.
Zrozumiałem.
Przejmuję kontrolę. Wchodzę w atmosferę.
Piękne światła za nami.
-Naprawdę? -Weź lusterko.
-Masz je? -Tak. Chwila.
Film zainspirowany
prawdziwymi zdarzeniami.
Uważaj na kąt przy wejściu.
Zrozumiałem, Houston.
Wasze pomiary...
Cześć.
Jak...
Wybacz.
Jak było w szkole?
Chcesz pójść na lody?
Nie.
Dzięki.
No dobra.
Azalie ładnie wyglądają.
Codziennie je podlewałem.
Tzn. zapominałem.
Są nowe. Wczoraj je posadziłem.
Tęskniłam.
Tak?
Byłaś w kosmosie, skarbie.
Jestem z ciebie dumny.
Było...
Sama nie wiem.
Ciężko to opisać.
Nie wątpię.
Być tam w górze...
Cześć, śpiochu.
Jak tam kosmiczny jet lag?
Która godzina?
Gdzie Iris?
8.30. Odprowadziłem ją na autobus.
Mogłabyś...
Tęskniłem.
Co?
Misja ukończona.
Odpoczęłaś po powrocie?
Ja nie odpoczywam.
Babcia mnie tego nauczyła.
Jak forma fizyczna?
Czuję się świetnie.
Już kilka dni w mikrograwitacji
dramatycznie zmniejsza masę kostną i mięśniową.
Wy byliście dziesięć dni.
Widziałem, jak wynosili z promów osłabionych mężczyzn.
No dobrze.
Najlepsza z grupy w marynarce.
Najlepsza średnia w liceum i koledżu.
Możesz przestać?
Co takiego?
Pracować.
Mam kilka dni wolnego.
Jest u nas moja bratanica. Blue Iris.
Blue Iris?
Brat chciał ją nazwać jeszcze inaczej.
Ale żona odwiodła go od Sanctuary Rose.
Annabelle była praktyczną kobietą.
Wymień żarówkę. Jedz.
Zmarła.
W każdym razie...
Iris pobędzie z nami jakiś czas. Zajmujemy się babskimi sprawami.
Widziałem cię chyba wczoraj na torze, a rankiem na siłowni.
Gęstość kości. Masa mięśniowa.
Porzucajcie frisbee. Puśćcie latawca.
Co takiego?
Babcia mówi, że frisbee są dla psów.
Opowiedz mi o niej.
Mojego tatę goniło kiedyś trzech gości z trzonkami od siekiery.
Babcia oddała pierwszy strzał ostrzegawczy.
Pierwszy?
W San Angelo strzał w nogę to też ostrzeżenie.
Dlaczego go gonili?
Twojego tatę.
Nasikał im do baku z gazem.
Znasz Michaela Collinsa?
Oczywiście.
Apollo 11. Prowadził moduł dowodzenia dla Neila i Buzza.
Tak.
Pewnie wiesz, że gdy ich wysadził,
krążył wokół Księżyca przez wiele godzin.
Był dalej od Ziemi niż jakikolwiek człowiek.
W ciemności, bez radia.
Płakał, gdy pożerał go mrok,
a potem znów zobaczył Słońce
i dalej płakał.
Będąc w module, napisał:
”Jestem teraz zupełnie sam...
”i całkowicie odosobniony od innych form życia.
”To mnie przepełnia”.
Nic mi nie jest.
Są lepsze sposoby na samobójstwo niż palenie przy koncentratorze tlenu.
Co ty nie powiesz, chujku?
Wróciłam.
A byłaś gdzieś?
Poleciałam na górę i z powrotem.
Pokazałaś tym dupkom z Ligi Bluszczowej, jak to się robi?
Pewnie, że tak.
Twój ojciec grywał w golfa.
Mówił, że pomaga w interesach.
Był bezrobotny.
Był idiotą.
Przyszłaś sprawdzić, czy jeszcze oddycham?
Podobno popsuł ci się młynek do odpadów.
To prawda.
Miałam sobie zrobić wolne.
Oznaczyłam już kolorem trzy pokoje
i zapisałam się do straży sąsiedzkiej.
Znajdź sobie hobby jak ja.
Picie to nie hobby.
Według rządu jestem za stara, by robić to profesjonalnie.
Naprawione.
Dadzą ci medal?
NASA? Za co?
Wykonałam swoją pracę.
Grzeczna dziewczyna. Nie zabiega o specjalne traktowanie.
Gdy byłam w kosmosie, Sebastian znów podrzucił nam Iris.
Dasz wiarę?
Zostawiłaś ją w aucie?
Jest w szkole.
Twój brat zadzwonił do mnie z trasy.
Mówił coś o wyścigach pojazdów z elektronarzędzi w San Francisco.
Wiesz, co powiedziałam?
”Idź do roboty”.
Ma pracę.
Pisze poezję.
Kiedy następna misja?
Polaris startuje za kilka tygodni.
Orion za 13 miesięcy. To moja szansa.
Masz już swoje lata.
Musisz po prostu ciężej pracować.
Zawór obiegu skafandra.
Pępowina zwrotna. Jest.
Kolektor, przesłona i plaster miodu. Są.
Uważaj.
Spokojnie. Poprawisz się.
Trzeba się wyluzować.
Bez pośpiechu. Po prostu odpuść.
Pracuj dalej!
Dzień dobry.
Powiedziałem: ”Dzień dobry”.
Dzień dobry.
Właśnie.
Każdy tu obecny, ubrany w granat,
jest kandydatem do następnej misji Oriona.
Szczegóły misji nie są jeszcze ustalone,
ale na razie...
przyjmijmy, że potrwa ona dwa tygodnie.
Zamontujemy centralny segment kratownicy i panele słoneczne.
Widziałam cię dziś na torze.
Musisz patrzeć przed siebie.
Niektórzy z was już latali.
Gratulacje.
A teraz złe wieści.
Jeśli chcecie znów polecieć...
Dzięki za radę.
...musicie na to zasłużyć.
Nie żartuję.
Możecie odejść.
Brałaś udział w Destiny?
Tak. Jak się nazywasz?
Erin Eccles. Przenieśli mnie z SAIL.
Nieźle.
Jeszcze jakieś rady? Oprócz trzymania głowy.
To zależy. Jesteś pilotem?
Robotyka.
To mamy obsadzone dwa miejsca.
Chcesz miejsce na Orionie? Proszę bardzo.
Ale zostaw jedno dla mnie. Dobra?
Przyjęłam.
Lampki jak na choince.
Przyjąłem, Orion.
Stabilny poziom tlenu.
Wymagany restart radionamierzania.
Potwierdzamy. Twardy restart.
Szybki spadek poziomu tlenu.
-Eccles? -Chwila.
Nie mamy czasu, nowa.
Opuszczamy atmosferę. Przygotować się na oddzielenie.
Spaliłyście już całe osiedle?
Zaraz jemy.
Jeszcze.
Tak sobie myślałem...
Jeszcze jedna misja.
-Nic nie... -Ostatnia.
I postaramy się o dziecko.
To chciałeś powiedzieć?
Kto chce hot doga, a kto burgera?
Tylko ustawcie się w kolejce.
Reakcja źrenic w normie.
Bóle głowy?
Nie.
Nudności, biegunka?
Nie.
Ona chce wiedzieć...
jak było.
Misja ukończona.
Nie o to pytałem.
Najlepsze dwa tygodnie w życiu.
Wszystko jak w zegarku.
Systemy się spisały.
Najlepsza załoga.
Podobało ci się?
Nigdy...
nie byłam szczęśliwsza.
Hej, Poświato.
Oprowadzałem swoje dziewczyny.
Chelsea, Emily, to Lucy, koleżanka taty.
Lucy była niedawno w kosmosie.
Chcecie ją o coś zapytać?
Skąd masz ciastko?
Stamtąd. Są pyszne.
Dobra, proszę.
Tylko nie mówcie mamie.
Separacja. Dużo roboty.
Masz wspaniałe dzieci.
To prawda.
Lubisz kręgle?
Co takiego?
Czy grasz w kręgle?
Odwieczna część kultury Ameryki.
Promuje więzi społeczne poprzez...
bezcelową rywalizację, nadużywanie alkoholu i wspólne buty.
Z dziewczynkami?
Nie. Z klubem. Właśnie dołączyłaś.
Jakim klubem?
Gramy wieczorem?
Jasne.
-Nie. -Gramy.
-Nie. -Grasz.
-Ja nie idę. -Będziemy.
Co to za klub?
Najbardziej elitarna grupa w historii ludzkości.
Tajne stowarzyszenie, którego członkowie ujrzeli twarz Boga.
Jedyny w swoim rodzaju...
Krąg Toczącej się Kuli.
Brzmi nieźle, ale...
to nie dla mnie.
A mój mąż...
Jest u nas bratanica...
Ziemskie rodziny.
Masz nową rodzinę.
To ma wystarczyć mojemu mężowi? Łamana łacina?
Nie. Powiedz mu, że masz szkolenie. My tak robimy.
Sugarland Lanes, dwudziesta. Pytaj o Wernhera von Brauna.
Dziewczynki.
Dokończycie jeść na karuzeli.
Pożegnajcie się.
-Pa. -Pa.
Idziemy.
Do wieczora.
Gdzie reszta?
Szkolenie?
Jak to? Masz wolne.
Wiem, mówiłam im.
Ale to proste rzeczy. Nic stresującego.
Powiedz, że jestem ranna.
Nie wrócę późno.
Dobra. Jeśli to pomoże NASA, to i ja na tym zyskam.
Tak trzymać.
-Kocham cię. -Ja ciebie też.
KRĘGLARNIA Sugarland
-Teraz ja? -Tak.
Pokaż, co potrafisz.
Dobra.
Pokaż nam, co potrafisz.
Świetnie.
A niech to!
Błędny tor lotu.
Dobra, lubię wyzwania.
Dla wyrównania szans.
Posłuchaj.
Mogę?
To zależy.
-Znasz się na tym? -Tak.
Mój pradziadek wynalazł tę grę.
Słuchaj.
-Dzięki. -Sekret tkwi...
w tym, by ją pod koniec podkręcić.
Twoja kula zbacza.
-Podkręcić? -Tak...
Was też tak trenuje?
To sekret klubu?
Prosimy, żeby tego nie robił.
Właśnie. Pomożesz?
Po prostu się upił.
To żaden sekret.
Do dzieła.
Po prostu wykończ uderzenie.
Poczuj je. Dobra, dawaj.
Będę patrzył.
I proszę! Jest!
Ale nic dziwnego.
-Dobry trener. -Raczej uczeń.
-Serio? -Tak.
Po pierwsze to brzmi uroczo.
To prawda.
-Wiem. -Ale nie mamy porównania.
Jak sobie radzisz po powrocie?
Dziwne uczucie na języku?
Tak. Co z tym jest?
Nikt nie wie.
Podobno mózg dostosowuje się do mówienia w nieważkości.
Za tydzień minie.
Czuję się świetnie.
Całkiem dobrze.
Tylko trochę...
Sama nie wiem.
-Zrozumiałe. -Znamy to.
-Tak. -Co znacie?
Co ja powiedziałam?
Nie wiem, ale...
powiedziałaś to.
Po prostu...
Coś jest nie tak.
Nie, to złe słowo. Raczej...
Wiecie, jak to jest. Lecicie w górę, widzicie...
Wszystko.
Cały wszechświat.
Właśnie.
Tutaj wszystko jest takie małe.
Jesteśmy tacy malutcy.
Lądujesz na wodzie.
I co? Idziesz do knajpy?
Oglądasz mecz futbolu?
Obcinasz paznokcie?
Myślisz tylko o tym...
Kiedy tam wrócę?
Zgodnie z zamówieniem...
pięć whiskey.
Jest nas czwórka, profesorze.
Jak to się mogło stać?
To na pewno błąd zaokrąglenia.
Dlatego cię tak polubił.
Śmieszą cię jego stare żarty.
Są stare.
Ma jakieś inne?
Poczekaj. Chodź.
-Do tego dżentelmen. -Oczywiście, proszę pani.
Powoli.
Chodzenie po ziemi, co?
Albo pijaństwo.
Jesteś w domu.
To dobrze.
Oczywiście, wiem o tym.
Ale...
Nieważne.
Dzięki.
Było...
Tego potrzebowałam.
Do zobaczenia na pokładzie.
Tylko nie wypadnij z butów.
Cześć.
Lepiej, co?
Skoro tak mówisz.
Czy ona...
Chyba śpi.
Jak szkolenie?
To nic takiego.
-Jesteś pijana? -Nie.
Może trochę.
Poszliśmy...
potem na piwo z Kate i chłopakami.
To dobrze.
Musisz się zrelaksować.
Rany.
Pójdę...
Chcesz...
Pewnie.
Tylko posprzątam.
Zawór obiegu skafandra.
Pępowina zwrotna. Jest.
Kolektor, przesłona i plaster miodu.
Są.
Zawór obiegu skafandra. Pępowina...
Jest.
Silnik odrzucający LES.
Auto. Pozycja dolna.
Zawór kabiny awaryjnej.
Są.
-Zawór obiegu skafandra. -Otwarty.
Pępowina zwrotna.
Prąd w skafandrze. Jest.
Kontrola dźwięku.
W normie. Połączenie czapki komunikacyjnej z PGA.
Jest. Przewód transferu uryny. Przepływ zamknięty.
Połączenie filtru uryny z podsystemem kału. Jest.
Przypięcie odbieralnika uryny do przewodu transferowego.
Zawór odbieralnika uryny.
Zawór odpływu. Zrzut.
Kolektor, przesłona i plaster miodu. Są.
Zatrzymać czas.
I skończone.
Nikt nie lubi list kontrolnych. Chcą nas za to zabić.
Żartujesz? Uwielbiam je.
Może są leniwi.
Nie spałem.
Wcale.
Cześć.
Masz plany na lunch?
Rany.
Cóż...
Wziąłem lunch z domu.
Wiem, że już późno...
ale zapytam, czy kelner znajdzie dla nas stolik.
Jasne.
No dobra.
Robisz to codziennie?
Nie. Ja naprawdę pracuję.
-Wątpię. -Nie wierzysz?
-Pracuję. -A ja w to wątpię.
No dobra.
Masz fajne dzieci.
Dzięki. Są w porządku.
Nie chcę cię okłamywać.
Po powrocie...
wiele się zmieniło.
W małżeństwie.
Trudna sprawa.
Widziałam swój dom z kosmosu.
Nie dosłownie. Zobaczyłam swoje życie.
Pijaną matkę, ojca nieroba.
Jak dorosłam, wstąpiłam do marynarki.
Wyszłam za przemiłego faceta.
Jest miły.
Co robisz?
Co?
Co z tobą?
To jak powrót do liceum i krycie się z paleniem.
Przestań.
Na pewno nie paliłaś w liceum.
Bo tak powiedziałeś?
Widać, że grzeczna z ciebie dziewczyna.
W życiu nie zrobiłaś nic złego.
Zrobiłam, i to dużo.
Jasne.
Pewnie zawsze we wszystkim wygrywałaś.
Posłuchaj, mądralo...
Mam na koncie sporo niemoralnych czynów. Udowodnię ci.
-Naprawdę? -Tak.
Dawaj.
Tak.
W porząsiu.
Cześć.
Babcia przyszła.
Co takiego?
Cześć.
Witaj.
Chujek mówi, że nie mogę palić w domu.
To o mnie.
Podobno zaprosiłaś babcię na kolację.
Cholera, faktycznie.
Przepraszam.
Jasne.
Ładnie wyglądasz.
Tak, tak.
Idę zapalić na zewnątrz, jak włóczęga.
Bądź tak dobra i przynieś mi papierosy z torebki.
Oczywiście.
Coś na ciebie spadło? Przyjdziesz wreszcie?
Już idę.
Zaraz kolacja.
Dobra.
-Cześć. -Nakryjesz do stołu?
Pewnie.
Ładnie pachnie.
Dziękuję.
Dzięki.
Co tam nowego?
Nic takiego. Chodzę do letniej szkoły.
Jak było w pracy?
Jak zwykle.
Gdzie twój tata?
Kto to wie?
Chciałabym wam powiedzieć,
że gdy był dzieckiem, często upuszczałam go na ziemię,
ale on po prostu urodził się leniem.
Dokładnie ją obserwuj.
Ona ci pokaże, jak to się robi.
-Słyszysz? -Tak jest.
To idę zapalić.
Panie, za naszą rodzinę, zdrowie, bogactwo i wszystkie dobre rzeczy.
Za to wspaniałe jedzenie chcemy ci podziękować z głębi serca.
Za tych, którzy je przygotowali.
Prosimy cię Panie, byś został z nami podczas posiłku i był naszym gościem.
W imię Chrystusa, amen.
Amen.
Kochanie?
Amen.
Kto chce sałatki?
Babciu?
Nie, dziękuję.
Podasz?
Widzę dużo świateł. Czy to Dżakarta?
Może Hongkong.
Lubię te małe przelatujące światełka.
Zniżamy się na 60 km.
Przyjąłem.
Tam, przy prawym skrzydle, to na pewno Pekin.
Trzy kilometry. Schodzimy w dół.
Pełna moc.
Opuścić podwozie.
Podwozie opuszczone.
Półtora kilometra.
Cztery, trzy...
45, 42-65...
22.30, 32-20...
-Lucy? -Tutaj.
Co?
Tylko nie spadnij.
Daj spokój. Bywałam wyżej.
Spałaś?
Nie wiem.
Może.
Zapominamy,
że to się dzieje.
Codziennie, dwa razy dziennie.
Nasza planeta okrąża Słońce.
Czujesz to?
Poruszamy się.
Wszystko jest w ruchu.
Olbrzymie obiekty w kosmosie oddalone od siebie o miliony kilometrów.
A zapominamy.
Jak to w ogóle możliwe?
Jesteśmy zajęci.
Nie patrzymy w górę.
Gdy jesteś na stacji,
Słońce wschodzi co 90 minut.
To się dzieje prawie co godzinę.
Boże.
Tak myślisz?
Sama nie wiem.
Wiesz, czemu się modlę?
Moja żona przywiązuje się do wielkiej bomby,
opuszcza planetę i dociera do miejsca bez powietrza i wody.
A ja chcę, by wróciła do domu.
Więc się modlę.
Wróciłam.
Wydaje mi się, że nie.
-Cześć. -8,5 minuty.
Nowy rekord.
Cola, skafander.
Cześć.
8 minut, 34. Czas do pokonania.
Patrzcie na to.
Do dzieła.
Dzięki.
Wiecie, co robić.
Bezpieczeństwo, zabawa, a potem nauka.
Raul, instrukcje.
Przyjąłem.
Ustalmy, że zanurzyła się o 14.33. Nastaw licznik.
Poziom tlenu?
Prawidłowy. Ciśnienie w normie.
Zmierzamy na głębokość operacyjną.
Cola, nurkowie zabiorą cię na ISS.
Przed tobą symulacja usunięcia panelu.
18 śrub jest poluzowane.
Zrozumiałam.
Rozpoczynam inwersję.
Nurkowie na pozycji wsparcia.
Rytm serca i tętno w normie.
Poziom tlenu w normie.
Wygląda dobrze.
Siedem minut, 48 sekund do rekordu.
Houston, jestem na pozycji.
Usuwam powłokę termalną z kontrolera przegubów obrotowych
w górnej części kratownicy P3.
Zakładamy się, centrum kontroli?
Centrum kontroli?
Alarm ciśnieniowy. Sprawdźcie błąd w systemie.
Uszkodzenie skafandra.
Ciśnienie spada.
Tak, woda się nalewa.
Misja anulowana. Zabierzcie ją stamtąd.
-Przyjąłem. -Lucy, zawróć.
To rozkaz.
Nie zrobię tego.
Dokończę.
Cola. Wycofaj się.
-Prawie gotowe. -Cola.
Cola!
Przejście. Nurkowie, do wody. Trójka i czwórka.
Trzy.
Brak ciśnienia.
Tonę.
Uwaga.
Nie chce zawrócić.
Panie, za naszą rodzinę, zdrowie, bogactwo i wszystkie dobre rzeczy.
Wycofuje się. Idziemy po nią.
Zespół medyczny w gotowości.
”Jestem teraz zupełnie sam...
”i całkowicie odosobniony
”od innych form życia.
”To mnie przepełnia”.
Amen.
Wyjmijcie ją!
Już!
Otworzyć hełm.
Szybko.
Otworzyć hełm. Dać jej powietrza.
Szybko!
Zdejmujcie jej hełm!
O rany.
Dzwonił jej ojciec.
Twój kombinezon napełnił się dziś wodą?
Nie, tylko hełm.
Hełm?
Skarbie, mogę wejść?
Niektórzy bujają w obłokach.
Wiecznie śnią na jawie.
Twój tata zawsze taki był.
Gubił się, zapominał o wszystkim.
O mnie.
Gdy babcia była w pracy, miał się mną opiekować,
a to ja gasiłam toster, gdy zapłonął.
I pilnowałam, by umył zęby.
Miałam dziewięć lat. On piętnaście.
Chłopcy tacy już są.
Bałaganią, a my po nich sprzątamy.
To nie fair.
To prawda.
Ale potrafimy coś,
czego oni nie umieją.
Co takiego?
Zmienić się.
Zerknij na ten materiał.
Wstrzymała oddech do góry nogami na ponad dwie minuty.
Przez cały ten czas rytm serca nie przekroczył stu.
A nawet zaczął się obniżać.
I ukończyła zadanie.
Mamy rezerwację dla dwóch osób na nazwisko Cola.
Oczywiście, tędy.
Zacznijmy od butelki wina. Może coś wytrawnego?
-Oczywiście. -Dziękuję.
Miło, co?
Czy to...
Tak.
-To może... -Nie.
Nie. Ona...
-Nie trzeba. -Pójdę...
Nie idź.
Cześć, jestem Drew.
Jestem umówiona.
Nie.
Mąż Lucy. Pracuję w PR dla NASA.
Drew Cola.
Cześć.
Może zechcesz do nas dołączyć?
Dziękuję.
Czekam na kogoś.
To może zanim przyjdzie?
Jeden drink. Jesteśmy rodziną.
Dobrze.
Świetnie.
Cześć.
To nie był mój pomysł.
-Zdrowie. -Zdrowie.
Twoje akta mówią, że dorastałaś w Indiach.
Czytałeś je?
To moja praca. Jeśli cię nie znam, nie dam ci awansu.
Tak, mama była dyplomatką.
Mieszkałyśmy kilka lat w Nowym Delhi.
Potem w Londynie.
A do liceum chodziłam w Niemczech.
Mam mały zielony kapelusz.
Z pewnością wyglądasz uroczo.
Nie? No dobra.
Skończyłaś Instytut Technologii w Massachusetts.
Tak.
Czy to rozmowa o pracę?
Może powiecie mi coś o sobie?
Ile jesteście po ślubie?
Za miesiąc obchodzimy szóstą rocznicę.
Byłam w marynarce. NASA mnie przyjęło.
I poznaliśmy się na stołówce.
Romantycznie.
Pomogła mi otworzyć keczup.
Mam słabe ręce.
Miałam w Bostonie chłopaka, ale zawsze chciał wygrywać.
Tak samo jak ja, więc...
Nie wyszło nam.
Mark!
Tutaj!
Co za zbieg okoliczności!
Ale jaja.
Spotkaliśmy tu Erin.
Umówiła się z kimś.
Ze mną.
Chciałem ją gdzieś wyciągnąć, dać wytyczne.
”Nie leć w stronę Słońca”, itd.
Nie wolno nam spotykać się towarzysko.
Ostra uwaga.
Poza pracą.
To tylko zawodowe...
-Mentorowanie. -Właśnie.
Coś w tym stylu.
-Nie wsypiesz mnie, Drew? -Nie.
Będę milczał. Usiądziesz?
-Poproszę o kieliszek. -Wiecie...
Gdy tu jechałem, dzwoniła była. Muszę odebrać dziewczynki.
Wybacz, zadzwoniłbym, ale nie mam twojego numeru.
Nie ma sprawy. Jedź po nie.
Niesamowite, że się tu spotkaliśmy.
-Nadrobimy w siedzibie, dobra? -Jasne.
Do zobaczenia.
-Dobrze cię widzieć. -Tak.
Umieram z głodu. Zamawiamy?
Przypięcie odbieralnika uryny do przewodu transferowego.
Dziwna sprawa, co?
Pępowina zwrotna. Jest.
Myślisz, że oni...
Zawór obiegu skafandra. Jest.
Trochę się słyszy.
Pępowina zwrotna.
-O nim. -Jest.
Nie, że...
Przypięcie odbieralnika uryny do przewodu transferowego.
Kobieciarz z niego.
Spójrz na niego.
Kolektor, przesłona i plaster miodu. Są.
Poza tym był w kosmosie.
Ja też byłam.
Ale ty wciąż ze mną jesteś.
A on to rozwiedziony playboy, lubiący szybką akcję.
Powinna uważać.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć...
Główny silnik uruchomiony.
Cztery, trzy, dwa, jeden...
start.
Rakiety dodatkowe.
Start 25. misji wahadłowców. Rakieta opuściła wieżę startową.
Rozpoczynamy manewr obrotu.
-Challenger rozpoczyna obrót. -Przyjąłem.
Zgodnie z planem.
-Manewr wykonany. -Oddala się od platformy.
Skierowany do celu.
Pierwsze użycie platformy 39B od czasów Apollo i misji Skylab.
Zwalniamy do 65%.
Trzy silniki działają poprawnie. Trzy dobre ogniwa paliwowe.
Trzy dobre APU.
APU to ”pomocnicza jednostka zasilająca”.
Prędkość 668 m/s.
Niezwykłe, jak szybko się porusza.
Znajduje się już na wysokości sześciu km.
Silnik nabiera mocy.
Trzy silniki osiągnęły 104%.
Challenger, pełna moc.
Przyjąłem, pełna moc.
Ta misja wahadłowca rozpocznie...
Mój Boże.
Doszło do wybuchu.
...prędkość 884 m/s.
Wysokość 16 kilometrów, odległość do celu 13 kilometrów.
Trzy silniki osiągnęły 104%.
Challenger, pełna moc.
Przyjąłem, pełna moc.
Ta misja wahadłowca rozpocznie...
Mój Boże.
Doszło do wybuchu.
...prędkość 884 m/s.
-Pełna moc. -Przyjąłem...
DŹWIĘK WYŁĄCZONY
Jezu.
Co, do licha?
Kazałam Drew jechać samemu do teściowej.
Pracuję do późna.
Jezu. Wystraszyłaś mnie na śmierć.
Wynagrodzę ci to.
Nie tutaj.
Byliśmy nieostrożni.
Musimy uważać.
Dobrze.
Wybacz.
W porządku.
Pojedźmy do mnie.
Więc jesteś mentorem Erin.
Znasz mnie. Chcę dać dzieciakom równe szanse.
Czy to właśnie robimy?
Nie wiem. Nie nazwałbym cię dzieckiem.
Byłam trochę zazdrosna, gdy się dowiedziałam.
Tak?
Jak myślisz, jak ja się czuję?
Widząc ciebie i pana Wieczny Uśmiech.
-Drew Cola, PR. -Nie rób tego.
-Dobra. -Przestań.
Dobrze. Oczywiście.
Jest lepszym człowiekiem...
-Niż ja? -Niż my oboje.
Wypiję za to.
Dziś ten dzień.
Koniec z alkoholem, aż wrócimy z misji.
Wypijemy razem ostatniego?
Pieprzysz się z nią?
Odejdziesz od męża?
A chcesz?
Nie rób tego.
Czego?
Nie ufaj temu.
Temu uczuciu. Nie jest prawdziwe.
Kocham cię.
Ja ciebie też. Pewnie.
Ale powiedz, czy cokolwiek na świecie się zmieniło
z powodu naszych uczuć?
Wszystko się zmieniło.
Tak, dla ciebie. W twojej głowie.
Wschód słońca jest o innej porze? Zmienił się klimat?
To tylko kortyzol, oksytocyna, dopamina.
Taka sztuczka.
Jak wiara w Boga.
Co się teraz dzieje?
Byłaś w kosmosie...
i widziałaś rozległą przestrzeń kosmiczną,
która powaliła cię na kolana.
Teraz wszystko przestało mieć sens.
Ale twój przyjaciel mózg...
On nie wie, że masz kryzys egzystencjalny.
Wie tylko, że gdy się pieprzymy,
jest przyjemnie.
Skup się na tym. Na tym uczuciu.
Bo ono zdaje się prawdziwe.
Chłodne słowa.
Widzimy się po drugiej stronie, staruszku.
Odwieźć cię do domu?
Nie.
Chcę to poczuć.
Lucy?
Cześć, wybacz.
Wydzwaniam od tylu godzin.
Miałam szkolenie do późna.
Ale już jestem.
Iris już śpi?
Nie wiesz, która godzina?
Śpi od dawna.
-Posłuchaj. -Co?
W pracy jest ciężej, niż myślałam, i...
To było trudne kilka tygodni.
Gdy zadzwoniłem do centrum,
powiedzieli, że wcześnie wyszłaś.
Babcia jest w szpitalu.
Co?
Jak to?
Miała wylew. Dlatego dzwoniłem.
Mogę ją odwiedzić?
Pojedziemy rano.
-Nic jej nie jest? -Odwiedziny od 10.
Zawiozę cię.
Powiedz, co z nią.
Nie wybudziła się.
Jeśli tu będziesz, pojedziemy rano.
Nie martw się, babciu.
Lekarze mówią, że z tego wyjdziesz. Musisz tylko...
podnieść swoje leniwe dupsko z łóżka. To jeszcze nie koniec.
Masz tyle do zrobienia.
Nie poddawaj się.
Chujek.
Idź do domu, skarbie.
Spałaś?
Nic mi nie jest.
Nie musisz tak mówić.
W porządku. Źle ze mną. I to bardzo.
Pasuje? Teraz lepiej?
Co?
No co?
Twój schowek był zamknięty.
Zdziwiłem się, więc otworzyłem go kluczem.
Jak to? Czekaj.
-Kluczem? -Nie w tym rzecz.
Jeździsz z naładowanym pistoletem.
Muszę wiedzieć dlaczego.
Jesteś dziwna.
Nigdy nie wiem, kiedy wrócisz.
-I jeszcze babcia... -Wziąłeś moje klucze?
-Masz broń w aucie. -Dlaczego?
Lucy, do cholery!
Po co ci ta pieprzona broń?
Włożyłam ją w bezpieczne miejsce.
Znalazłam ją w torebce babci, gdy u nas była.
Nie chciałam, żeby z nią chodziła.
Czemu mi nie powiedziałaś?
A spytałeś?
Myślałeś, że po co mi ona?
Pępowina zwrotna. Jest.
Przypięcie odbieralnika uryny do przewodu transferowego.
Trzy podstawowe szyny zbiorcze to ESS 1BC, ESS 2CA i ESS 3AB.
Trzy podstawowe szyny zbiorcze to ESS 1BC...
Dla hinduistów moment śmierci jest święty.
Na czole malują ci znak z popiołu lub papki sandałowej.
Recytują Wedy.
ESS 1BC czerpie moc z trzech zapasowych źródeł.
Wlewają ci nawet do ust krople mleka
lub wody święconej.
Prąd stały z ogniwa paliwowego 1
poprzez przełącznik źródła ogniwa paliwowego na panelu R1.
Po śmierci kładą cię w przedpokoju
ze stopami w kierunku południowym.
Kładą cię na składanym łóżku
albo na ziemi. Tak jakbyś wracała do Matki Ziemi.
Owijają ci materiałem szyję
i przekładają przez całą głowę.
Związują ci kciuki i duże palce u nóg.
Bardzo mi przykro.
Przestań. Spokojnie.
-Przestań, skarbie. -Puszczaj.
-Skarbie. -Puszczaj!
Proszę. Wszystko będzie dobrze.
Wyjdźmy na zewnątrz.
Odetchniesz na chwilę.
Zaraz wrócimy.
Też ją kochałem. Ale jest teraz w lepszym miejscu.
Dlaczego Bóg stworzył coś, co musi zniszczyć samo siebie, by latać?
Co?
Odchodzę.
Nie wiem, kiedy wrócę.
I czy wrócę.
Nic już nie wiem.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Skarbie? Jesteś zdenerwowana. To był ciężki miesiąc.
-Wejdź do domu. -Nie rozumiesz?
Mam kogoś innego. Ja jestem inna.
Jedziesz?
Ale...
Start za dziesięć,
dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć...
Możesz spać w sypialni. Ja...
Prześpię się tutaj. Albo nie będę się kładła.
Rozwiedziecie się?
Stworzenie wiarygodnej matrycy prawdopodobieństwa
wymaga wielu zmiennych, które chwilowo są niewiadome.
Co?
Po prostu muszę się napić.
Idź do łóżka.
Na więcej nie zasłużyłam?
Nieżyjąca mama, marny ojciec.
Moja matka piła, a ojciec był leniem.
Patrz, gdzie zaszłam.
Mówię o kosmosie.
Idź do łóżka.
Tu tester orbitera MS-1.
Wracam do pracy.
Przyjęłam.
Start za 4 minuty.
Za chwilę sprawdzenie gotowości.
Zrozumiałem.
Systemy chłodzenia gotowe?
Gotowe.
Ogniwa paliwowe gotowe?
Gotowe.
Polaris gotowy?
Dowódca gotowy.
Polaris gotowy. Zielone światło.
Przyjąłem.
-Tester orbitera? -Gotowy.
Cholera, poleci.
Potwierdźcie, że możemy odliczać.
Poleci.
-Gotowi do startu. -Powodzenia. Z Bogiem.
Bawcie się dobrze.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem,
sześć, pięć...
-Pięć, cztery, trzy... -Silnik uruchomiony.
...dwa, jeden.
-Zero. -Zapłon rakiet.
I start.
Ameryka będzie kontynuować podróż.
Opuśćcie wieżę startową.
32 minuty po prom kosmiczny opuścił wieżę startową.
Czysto.
Przejść w tryb ATO.
Tryb ATO włączony.
Oddzielenie za trzy, dwa, jeden.
Wygląda dobrze.
Przyjąłem.
Temperatura się obniża.
Jest poniżej 60.
Wznosimy się, Houston. Działanie w normie.
-Działanie w normie. -Świetnie.
Ale widok.
90 kilometrów.
Wejdź.
Zamknij drzwi.
Piękny start.
To pewnie fajne uczucie.
Tak. Usiądź.
Przeglądałam specyfikację misji dla Oriona.
Przykro mi z powodu babci.
To żaden problem. Nie opuszczę szkoleń.
Dr Plimpton mówił, że opuściłaś trzy sesje.
To...
Nic mi nie jest.
Wykorzystałam ten czas inaczej.
Lucy, miałaś nieszczelny hełm.
Napełnił się wodą i byłaś dwie minuty bez tlenu.
Ukończyłam zadanie.
Nie o to...
Gdyby to się stało na górze, zginęłabyś. Rozumiesz?
Ty i ci, którzy by cię ratowali.
To...
Proszę pana.
Poświęcam temu programowi wszystko.
Proszę mi wierzyć. Nie może pan...
Muszę tam wrócić.
Chcę tam wrócić.
By służyć NASA i krajowi.
Odsuwam cię od misji Oriona.
Nie.
Słucham?
Bardzo pana proszę.
Zostałam do tego stworzona.
Mam tylko to.
Będziesz mogła polecieć Polarisem za trzy lata.
A na razie zrób sobie wolne.
Zdystansuj się. Skup się na szkoleniu rekrutów.
Pomóż inżynierom w ulepszaniu systemów.
Jesteś prawdziwą astronautką.
Jedną z najlepszych.
Ale dajesz się ponieść emocjom.
Cześć, tu Mark Goodwin.
Nie mogę teraz rozmawiać, bo jestem w kosmosie.
Jeśli nagrasz wiadomość, odezwę się po wejściu w atmosferę.
Wyjdziemy coś zjeść?
Cześć, tu Mark Goodwin.
Nie mogę teraz rozmawiać, bo jestem w kosmosie.
Dasz mi chociaż drobne na automat?
Rozpoczynamy misję, kadecie. Bierz rzeczy.
Co robimy?
Ćwiczenie.
Ja kieruję zespołem. Ty jesteś specjalistką ds. misji.
Co to znaczy?
Wchodzisz?
Tak wolno?
Zamknij drzwi.
Przestrzegę cię przed czymś.
Pewnego dnia będziesz harować ze wszystkich sił, chcąc być najlepsza.
Usłyszysz, że jesteś zbyt emocjonalna.
Pomyślisz: ”Co to znaczy?
”Każdy czuje emocje.
”Może jestem smutna czy wkurzona,
”ale nie zbyt emocjonalna, tylko tyle, ile trzeba”.
A tak naprawdę chciał powiedzieć, że jestem...
KOMPUTER TRIUMF69
Dobrze.
Hej, astronautko.
Zeszłej nocy byłaś niesamowita.
Gdy wrócę, zabiorę cię do San Diego.
Polecimy w sobotę. Kupiłem już bilety.
Możemy iść?
SZEF ZAŁOGI NASA, RE: Lucy
Frank, ciężko mi to mówić,
ale nasza dziewczyna jest ostatnio w słabej formie.
Popełnia błędy.
Jest twarda, ale...
nasza praca nie jest łatwa.
Nie każdy sobie z nią radzi.
Może powinna zrobić sobie przerwę.
No dobrze.
Czyj to dom?
Proszę bardzo. Tankuj do woli. Zaraz wrócę.
-Cześć, Lucy. -Czy ty...
Jest Mark?
Mam nadzieję. To jego impreza.
Jak się czujesz? Wiem o Paxtonie.
Nic mi nie jest. Parametry w normie.
Nie jesteś na mnie zła?
Dlaczego miałabym?
Lista.
Nie wiesz?
Wybrali mnie do załogi Oriona.
Słuchaj... Bardzo ci dziękuję,
że mnie wtedy zostawiłaś.
Zrozumiałam, że muszę sobie radzić sama...
Muszę znaleźć Marka.
O, tu jest.
Cześć!
-Cześć. -Dobrze wrócić?
Pewnie.
Cześć.
Chodź, naleję ci drinka.
Kate, przypilnujesz, żeby nic się nie spaliło?
Przyszłaś z Drew?
Z kim?
-Mężem? -Odeszłam od niego.
Cześć!
Co? Chodź. Poważnie?
Co?
Lucy.
Wiem o Erin.
Czytałam wasze maile.
Włamałam się do twojego biura.
Co takiego?
Uziemił mnie.
-Wiem. -Paxton.
Usłyszałem przed wylotem. Przykro mi.
Co ja zrobię? Orion.
Musisz z nim pogadać.
Posłuchaj mnie.
Weź głęboki oddech.
Masz atak paniki. To nic takiego.
Ja ciągle je mam.
Nie, nic mi nie jest.
Uziemił mnie bez powodu. Musisz z nim pogadać.
Dobra, zrobię to.
Ale na razie musisz odpocząć.
Tracisz panowanie. Musisz przestać o tym myśleć.
Idź pobiegać czy coś.
Mam pobiegać?
Lucy.
Możesz z kimś porozmawiać? Z lekarzem?
Szkoda, że nigdy nie wyjechaliśmy sami na weekend.
Dokąd chciałeś pojechać?
Do San Diego?
Lucy.
Słuchaj.
Wiem, co razem robicie.
Ale przegracie.
Przegracie, bo to ja wygrywam.
Iris, idziemy.
Mogę wziąć coś do picia?
Trzy podstawowe szyny zbiorcze to ESS 1BC...
ESS 1BC czerpie moc z trzech zapasowych źródeł.
ESS 1BC czerpie... Do przewodu transferowego.
Dobrze się czujesz?
Czemu kura przeszła przez ulicę?
-Co? -Nie.
To złe pytanie.
Poprawne pytanie to, jak bardzo tego chciała.
Ta kura.
Co była w stanie zrobić, by to osiągnąć?
Ciężko mi to mówić, ale nasza dziewczyna jest ostatnio w słabej formie.
...w słabej formie.
Frank. Popełnia błędy.
W słabej formie. Frank.
Tonę.
Frank.
Wybrali mnie do załogi Oriona.
Nie każdy sobie z nią radzi.
Frank.
Byłaś niesamowita.
-Frank. -Wybrali mnie.
Hej, astronautko.
Może powinna zrobić sobie przerwę.
San Diego. Błędy.
Wybrali mnie.
Frank. Może powinna...
Iris, kochanie. Muszę lecieć.
-Co? -Jest misja.
Mam misję.
To tylko kilka dni. Poradzisz sobie.
Zostawisz mnie tu?
Jest chyba jakieś jedzenie.
Zamówisz coś.
Dam ci kartę.
Albo zadzwoń do Drew, to przyjedzie.
Nie! Nie możesz mnie tu zostawić.
Wybrałam cię. Przyjechałam tu z tobą.
Miałam cię obserwować.
Babcia tak powiedziała. I tak robię.
Nie możesz odejść.
To niebezpieczna misja.
Świetnie.
Ubieraj się.
Szybko.
Taśma izolacyjna. Rękawiczki.
Poszukaj rurek chirurgicznych.
Przyjęłam.
Masz?
Tak.
Pożywienie, szybko.
-Papier czy plastik? -Słucham?
Torebka. Jaką dać?
Plastikową.
Nie, papierową.
Chwileczkę.
Jaką wytrzymałość na rozciąganie ma jedna i druga?
Słucham?
Pieprzyć to. Proszę włożyć jedną w drugą.
No co? Mamy wycieczkę.
Dobra.
Zapisz.
Z Houston do San Diego.
Tu Frank Paxton. Zostaw wiadomość.
Proszę pana.
Nie będę kłamać. Bycie tam na górze, to doświadczenie...
Nie byłam gotowa.
To znaczy byłam, do zadania. Wykonałam je.
Ale samo doświadczenie...
2350 kilometrów przy 110 km/h daje 21 godzin.
Doliczmy 2,5 postoju na tankowanie, maksymalnie 9 minut na postój.
Zsynchronizujmy zegarki.
Godzina przylotu jutro o 19. Wymagany czas odlotu...
dzisiaj, godzina 20.
Mamy 18.16.
Szacowany czas do odlotu: 1 godzina, 44 minuty od...
teraz.
Nie mam zegarka.
Wsiadaj do auta.
Powiedz mi coś.
W jakim sensie twoje życie jest jak życie ciężarnej nastolatki?
Nie teraz.
Ciężarnej nastolatki też nie da się wyciągnąć z tarapatów.
Dobrze. Tak, mądralo.
Ale ja wiem swoje.
On zmądrzeje.
Paxton to rozsądny facet.
Stałaś się miękka przez tego kutasa z pracy.
Miękka?
Ja?
W przyspieszeniu 8G nawet nie mrugnęłam.
A ty ile G wytrzymasz?
No tak, żadnego, bo nie żyjesz.
Co robisz?
Odbywam misję ratunkową. Niska orbita okołoziemska.
Ktoś tam został.
Kto?
Ja!
Proszę pana.
Nie będę kłamać. Bycie tam na górze, to doświadczenie...
Nie byłam gotowa.
To znaczy byłam, do zadania. Wykonałam je.
Ale samo doświadczenie...
Teraz rozumiem.
Nie chodzi tylko o zadanie.
A tak myślałam.
Ale byłam tam i już wiem.
To cel.
Mój cel.
Na dawnych misjach Apollo
wahadłowiec zbaczał czasem lekko z kursu.
Trzeba było uruchomić napędy, by znów leciał jak trzeba.
Trzeba było go popchnąć.
Tego potrzebowałam. Szturchnięcia.
Korekty kursu.
Ale pan tego nie zrobił.
Więc muszę to zrobić sama.
Gdzie ona jest?
Kontakt.
Etap pierwszy ukończony.
Zapnij pasy.
Mamy opóźnienie.
Zostań tu. Nie gaś silnika.
Gdy wrócimy, nie będzie czasu.
”Wrócimy”?
Gdzie jest...
Wszystko dobrze?
Czego szukasz?
Cholera.
Jasna cholera.
Dla dobra ludzkości.
Co?
Dla dobra...
ludzkości.
ŚRODEK NA OWADY
Witamy w San Diego
Ostatnie wezwanie do odprawy pasażerów lotu 433 do Seattle.
Wszyscy pasażerowie powinni być na pokładzie.
Ostatnie wezwanie do odprawy lotu 433 do Seattle.
Zgubili moją walizkę.
Chyba żartujesz.
Muszę się tym zająć.
Nie.
Tak.
Pójdę wynająć auto.
Dobrze?
Do zobaczenia.
Tak.
Pasażerowie przylatujący z Denver...
...szybkie zejście i wejście pasażerów na pokład.
Odbiór bagażu pasażerów lotu 391 z Denver odbędzie się przy stanowisku czwartym.
Jezu.
Musimy pogadać.
-Lucy? -To nie klub.
Wystraszyłaś mnie na śmierć.
To nie klub.
Słuchaj.
Nie możesz tu być.
Mówiłeś, że to klub i że w nim jestem.
I wiele innych kłamstw.
Słuchaj, ja nie...
Jesteś dorosłą kobietą. I to zamężną.
-Więc... Nie rób tego. -”Nic się nie liczy”.
Tak mówiłeś.
Powiedziałeś, że jesteśmy atomami.
Ale to się liczy.
I z czym teraz zostałam?
-Z niczym. -Słuchaj.
Zadzwonię do ciebie za kilka dni
i porozmawiamy.
Czekaj, wychodzę.
Lucy?
Idealnie. Teraz się zacznie.
Co ona tu robi?
Mógłbym wyjaśnić...
Popełniasz błąd.
On nie jest Einsteinem. Ty nim jesteś.
Ale oni cię powstrzymają.
Musimy trzymać się razem.
Co się dzieje, do cholery?
Boże.
Cholera!
Mark?
Mark!
-Posłuchaj. -Co ty...
Nie mamy dużo czasu.
Posłuchaj.
Czasami to jednak osy...
-Tak? -Tak.
Myślisz, że to motyl,
ale to osy.
Mówił ci, że dołączyłaś
-do klubu. -Uspokój się.
Ale co chciał w zamian? Twoje ciało, prawda?
A potem popełniasz błąd, a nawet więcej.
Ryzykujesz. Oni tego nie lubią.
Tak.
I nagle nie ma klubu. Zostajesz z niczym.
Rozumiesz? To pułapka.
Przyszłam cię ostrzec.
Musimy być lepsze.
Dobrze.
Musimy być lepsze albo oni wygrają.
-Dobrze. -Lucy.
Nie poddawaj się.
Z ostatniej chwili. Astronautka NASA została aresztowana po rzekomej napaści
na, jak podają źródła, kolegę z pracy, do której doszło na lotnisku.
Obecnie nie wiadomo, czy atak był zaplanowany.
Wiemy jedynie, że Lucy Cola,
biorąca udział w misji Destiny kilka tygodni temu,
została aresztowana wczoraj wieczorem, stawiając opór policji.
Wiem, czemu kura przeszła przez ulicę.
By przejść na drugą stronę.
By coś odkryć.
Stać, policja!
Na ziemię!
Ręce na widoku.
Policja!
To właśnie życie.
Dziesięć.
Dziewięć.
Osiem.
Lot w nieznane.
Siedem.
Sześć.
By wszystko zobaczyć.
Pięć.
Strach
i radość.
Cztery.
Trzy.
By wszystko poczuć.
Dwa.
Jeden.
Francuski dla początkujących.
Dziś powtórzymy kilka prostych, lecz ważnych fraz
przydatnych w codziennej rozmowie.
Na początek ”dzień dobry”.
Trzy lata później
”Nazywam się...”
”Idę na plażę”.
”Przepraszam”.
”To był błąd”.
”Przykro mi”.
Pierdol się.
Jak to będzie po francusku?
Miód organiczny Pszczoły Mariposa
Letni dzień, Mary Oliver.
”Kto stworzył świat? Kto stworzył łabędzia i czarnego niedźwiedzia?
”Kto stworzył konika polnego?
”Mam na myśli tego konika.
”Tego, który wyskoczył z trawy
”i je cukier z mej dłoni.
”Który rusza żuchwą w przód i w tył, a nie w górę i w dół.
”Który rozgląda się swoimi wielkimi i skomplikowanymi oczami.
”Teraz uniósł blade ramiona i dokładnie myje sobie twarz.
”Teraz rozpościera skrzydła i odlatuje.
”Nie wiem, czym jest modlitwa.
”Ale jestem dobrym obserwatorem.
”Umiem wskakiwać w trawę
”i w niej klęczeć.
”Nie robić nic i być szczęśliwym.
”Spacerować wśród pól,
”co robię dziś od rana.
”Co jeszcze powinienem był zrobić?
”Czy wszystko, co umiera, nie umiera zbyt szybko?
”Powiedz...
”Co zamierzasz zrobić ze swoim cennym, szalonym życiem?”
Tłumaczenie: Anna Szymczyk, Deluxe